Moeten te populaire studies duurder worden?
André Oosterlinck, voorzitter van de Associatie K.U.Leuven, pleit voor hoger inschrijvingsgeld voor richtingen die minder kansen bieden op werk, vindt van wel.
Ik ben een groot voorstander van de vrije studiekeuze, maar er zijn grenzen. De gemeenschap betaalt via belastingen voor onderwijs en heeft het recht om leerlingen te sturen naar richtingen en beroepen die onze economische groei op peil kunnen houden. als je een richting kiest die weinig perspectieven biedt op de arbeidsmarkt, is het toch niet normaal dat de gemeenschap opdraait voor de kosten?”
Michiel Horsten, voorzitter van de vlaamse vereniging van studenten, vindt een variabel inschrijvingsgeld een inbreuk op de vrije studiekeuze, vindt van niet.
“Meer inschrijvingsgeld vragen voor richtingen die op het eerste gezicht niet rechtstreeks bijdragen tot de economie, is onaanvaardbaar en kortzichtig. Het getuigt van een totaal misprijzen voor de humane wetenschappen.
Dit is een heel delicaat onderwerp.
Ik studeer opnieuw nadat ik heb gewerkt. 9 jaar lang heb ik in het werkveld gestaan. Mijn droom was echter om kleuterjuf te worden. Ik heb nu pas de kans om de studies aan te vatten. Omdat dit een opleiding is dat bij knelpuntberoepen hoort kan je die opleiding volgen met een uitkering van de RVA.
Het beroep van verpleegster is ook een knelpuntberoep én het is goedgekeurd door de VDAB.
Daardoor kunnen mensen, leeftijd speelt geen rol, ook die opleiding volgen maar hoeven niets te betalen. Hun inschrijving is veel minder, ze kunnen km-vergoeding, kinderopvang,... teruggevorderd krijgen. Zelfs hun uitkering wordt bevroren. Ze genieten een bijna volledig loon.
In mijn geval is het een knelpuntberoep dat niet goedgekeurd is door de VDAB. Daarom moet ik ALLES zelf betalen. Mijn uitkering verminderdt zienderogen. Er kunnen geen rekeningen teruggevorderd worden zoals kinderopvang, km-vergoeding, inschrijvingsgeld,...
Dit maakt dat het voor ons (mijn gezin) niet gemakkelijk is op financieel vlak.
Dit maakt mijn droom heel erg wankel, want de rekeningen blijven dezelfde en de maanden volgen elkaar vlug op.
Ik kan wel proberen om een studiebeurs aan te vragen maar omdat ik full-time gewerkt heb, heb ik daar ook geen recht op, misschien volgend jaar, maar ja, dan nog is niets zeker...
Ik heb 2 dochtertjes en een super lieve man die me steunt doorheen mijn studies maar het gedacht dat ik hen iets niet kan geven, dat doet pijn!
Jammer dat daar niet eens naar gekeken wordt! Mensen die nooit eerder een werkloosheidsuitkering hebben genoten moeten hiervoor boeten. Mocht ik een alleenstaande mama zijn met 2 kinderen zou mijn uitkering ook worden bevroren maar ook hier wordt ik afgestraft om een gelukkig gezin te hebben.
Mensen die vooruit willen in het leven kunnen niet..... ik vind het jammer dat er voor die mensen niets extra's wordt gedaan!
Ik heb zo het gevoel, hoe meer je voor de maatschappij al hebt gedaan, gewerkt, alle rekeningen betaalt, ... dat je daar niet wordt voor beloont. Sommigen doen al een hele tijd niets en krijgen bijna alle uitkeringen, kortingen, ...
Ja dat ligt gevoelig voor mij..door de studies nog duurder te maken ja dan begint alles nog meer te 'spannen'!